Eens vo de unentbehrlichen Warkzeige is de Kniepzange. Mir fingete se in jeden Haushalt, s jiwwet vorschiiene Jreeßen, awwer se hann alle eene Form. Un een Zweck.Wemmer mal was zu nahln hat un dor Nahl jeht scheep odder ward krumm jeschlan, jlei nimmt mer de Kniepzange un holt n Nahl wedder raus. Wemmer Holz sähn uns sinn Nähle drinne, sinn irjendwo noch brauchbare awwer nich mehr notwendije Nähle inne Wand odder ins Holz, guckt eener aus de Schuksohle un hakelt de Schtrimpe kaputt, bleiwet mir mits Kleed ahne Spitze hängen, will mr a Schtickchen Draht abhahn: immer braucht mr de Kniepzange. Mancher soll sich o de Hosen dadermit ahnziehn!
Was awwer letztens passiert iss, dadruf iss woll no keeener jekommn! Da war doch a ahler Mann, bei den warn de Zähne nich in Ordnung. Se warn wackelig, wie das ins Alter so kimmet. S war hinnerlich beis kauen, also mußtes abjeännert wärn. Vor jewehnlich iss das n Zahnarzt sei Jewarwe. Weil der awwer in de Stadt wohnt un das vor so an ahlen Mann unbequem iss, so kame uff an annern Jedanken. Frieher wurre villes uffs Dorf sellewwer jemacht. De Schuhe, de Fässer, s Saft, oh ma dor Zucker un de Seefe. Un vohr s Jesundhheetliche hotten se Chirurjen unn de Balwiere. De lletztern schawetten nich bloß nen Bart ab, sonnern setzten oh de Blutegel ahne Keiln, un zohen de Zähne. Da dran hotte woll o dor ahle Vahter jedacht unn junk mit sein Ewwelstand zu sein Dorfbalwier. Eerscht luße sich hibsch machen, un de holte uff ehma anne Kniepzange aus de eene Hosenficke. Dor Balwier dachte ierscht, er soll se als Bezahlung annehmn,dass der se verkoofen wolle. Awwer der zeihete uff seine Zahnruiene, die sowieso wie de Lämmerschwänzchen wakkelten, un wollte se mit de Zange raus hann. Natierlich wollte dor Balwier ierscht niche, wejen is unhiejinische odder wie das Zeik heeßt. Awwer dor ahle Mann bettelte unn bettelte, dass ers doch machen solle, weile doch a Fachmann wiere.. Un da hat sich dor Balwier endlich derweechen lahßen. Un weil de paar Zahnkreepels sowieso uffen letzten Loche pfiffen, so hadde se zuhn juten schluß noch rausjedreckt. Mit de Kniepzange!
—