Woans Kuddel Forellen angelt het

von Hans Eschenburg

In ´t Anglerheim güng dat werrer hoch her. De Grog dampte un denn würd Anglerlatin vertellt, noch eens un noch eens. Olle Geschichten mit so ´n Bort, oewer ook een poor niege wier´n dormang. De düllst Geschicht wull Kuddel beläwt hebben. Dat künn ook nich anners wesen. Wo käm he nich ook allerwägen rümmer in de Welt.

Letzten Sommer wier hei in ´n Ural west. Dor wier hei up Forellen gah´n. Ganz alleen, ümmer an een Bäk lang, bet he mit eens in een grugelige Gegend mang Felsen un Büsch dat richtich Flach funnen harr. He güng sitten un löt sien Fleeg danzen. Swupp, dunn bät ook all so ´n gatlich Forell an.

Dit mök em Spaß. He vergät Tiet un Stunn, bet he achter sick wat dörch de Büsch brecken hürte. He kek sick üm un sägh doch wohrhaftig ´n groten Bor up sick taukamen. De Kierl harr jo woll an de veer Zentner. Kuddel dacht, em rög de Slag. Wat nu? Ton Utneiden wier ´t to lat. Em wier de Weg afsneden. So blew he batz sitten. De Bor brummte un güng direkt neben em sitten. Kuddel köm in ´t Sweiten. Em wier nu allens egal. He nöhm sien Angel un smeet se werrer ut.

Meister Petz kek sick dit Spillwark an. As Kuddel wedder so ´n gatlichen Fisch an de Angel to sick ranner swunken däd, grep de Bor to, snappte em de Forell vör sien Oogen wech un frät se up.

So güng dat ´ne ganze Tiet wirer. Een Fisch gäw Kuddel Meister Petz friewillich, un den annern nöhm Kuddel sick. So würd iehrlich deilt, mang ehr, wat wull hei ook anners daun?

Bald wier up dit Flach nix mihr to halen. De Pausen würden lang un länger, un Kuddel gäw all von sienen Vörrat ut sienen Emmer af. Doch so recht wull den Meister Petz dit woll nich mihr gefallen. Mit eens stünn dei up, güng in de Bäk un grep sick sien Fisch alleen. Un wo fix dat güng. Jeden tweiten Fisch smeet he an Land, för Kuddeel, de se blot noch intosammeln brukte.

Ja, so wier dat Kuddel gahn, dor an de Bäk in ´n Ural. Tomindest hett he dat so vertellt.

Wenn ji mi fragen daud, so ganz hett he uns mit sien Geschicht keenen Boren upbunnen, oewer ´n halben langt jo ook al to.

Aus: „UpPlatt is ok hüt noch wat“

Erschienen bei Hinstorff, Rostock 1984

(Ausgewählt von Hans Turner)