As ick körtens bi einen gauden Fründ up´n Böhn nah olle Scharteken söchte, fünd ick in de ein Eck ne olle Munitionskist ut´n letzten Krieg. Sei harr öwer keinen kriege-rischen Inhalt miehr, as ick de Kist upmak, hm, rückt dat nah Tabak. Und so goldgäl seegen de Bläder noch ut. Woväl Johren hebben de wohl dorin taubröcht, vergäten. Un nu käm bi mi de Erinnerung an 1945, wo de Schmökerkram, Tabak, Zigaretten un Zigarrn, so knapp weer. Ja, echte Glimmstengels weern düer, würden mit hogen Priese hannelt.
Dunn würd dat Maue, Tabak sülbst antauplanten. Ja, de Buern kreegen Order, för de Selbstversorgung in de Ostzone Tabak antaubugen, gradso as Tüffel un Roggen, as Mahn un Gurken. Sei würden regelrecht domit veranlagt, so hett dat dunntaumals heiten. De Buern müßten utplanten un austen, drögen un afliewern, sei harrn ehr Soll. Un dat müßt erfüllt warden.
Dat geew twei Sorten von Tabakplanten. De Piepentabak, dat wer de gräune Rund-blatt, dat weer ganz gewöhnliches Tügs und würd nah´t Drögen brun. Öwer denn de anner Sort, dat weer Virginia Spitzblatt, mehr wat för Zigaretten un Zigarrn. Wi hebben beides anbugt. Wenn de Tabak riep würd, kreegen de ünnelsten Bläder von den´ Virginia Spitzblatt ganz gäle Farw. Un wi plückten de all tierig af, künnten dat gor nich aftäuben, so´n Janken harrn wi. Wenn sei noch nich so ganz drög weern, hülpen wi´n bäten nah un packten de Bläder int Abenröhr. Denn würden sei mang de Hand grust un in de Piep stoppt, taun Zigarettendreihden güng´t denn öwer nich miehr.
De Zigarettenrokers weern anspruchsvoller, denn bi de Fixtrocknung güng dat Zigarettenpapier kaputt. Zigarettenpapier geewt ja ok nich tau köpen. Dor würd denn öwerall rümmerkramt un olles Siedenpapier söcht; denn so as de Russen ehrn Machorka in de Prawda inwickelten un smökten, as wenn so´n armen Minschen backt, nee, dat weer för de Dütschen nix. Wi harrn uns bald spezialisiert in de Verarbeitung von Virginia Spitzblatt. Hei müßte gaut dörchsweiten, dat nennte sich „fermentieren“ un würd mit verschieden Methoden makt. Dat keem ok dorup an, woans hei för dat Sweiten tausamenpackt würd. Dat duer nix, dunn harrn wi ok ne Tabakschneidemaschine erfundn. Denn wat ein echten Smöker weer, de schmökte Feinschnitt, nich so´n growet Tügs.
Fortsetzung folgt...
Entnommen: „Gräunen Drübben“ von Hans Joachim Bötefür durch Hans Turner