Miene Landstroat dörcht Läwen war holprig un schwer.
Mien lütten Geldbüdel war meistendeels leer.
Manch eener hätt sick ein Fuhrwerk bestellt;
ick hew all de Steen upp de Stroaten tellt.
Von Kind upp ging daet bergrupp und bergraw,
dörch und Rägen un immer in Draw.
An Diesteln nun Durn musst ick mi gewöhn,
denn min Stroat war een Feldweg: Un doch – he war’s schön.