Hermann Graebke: Kinnermund

Korl güng mit Muddern Hand in Hand

Früh morgens mol noh´t Röbenland

Un hülp, so völ he helpen künn,

bet he seine School müßt rin.

As de poor Schoolstunn´n wär´n vergohn

Un he noh Hus güng, seegt he stohn

Síen´n Vadder an de Gordenport.

Dat wär süs gor nich Vadders Ort,

Denn de wär´n ganzen Dag nich in,

Hüt müßt hier woll wat vörgohn sin.

"Kumm fix!" röp Vadder en entgege´n,

"Du hest Klock neh´n een Swester kregen.

Nimm hier de Botterstull mi aw!

De het Heinotter in den Koten

För die, mien Jung, hüt liggen loten;

Un denn lop fix noh Tanten raw

Un segg ehr, wat hier is geschehen,

Un dat de Dern se mücht besehehen."

De Jung löp iligst aw un freut sich dull,

Dat he een Swester har un son´n fett Stull.

"Uns Mudder",dacht he,smert de Botter

So fett nich up as de Heinotter"

Un as he kem bi Tanten rin,

Röp he: Kumm, Tante, doch geswin

Noh un mol hen! Hüt morg´n, Klock negn´n,

Heww´n wie een lütte Swester krieg´n!"

"Man god", säd Tante, dat´t een Mäken is;

Daröwer freut dien Mudder sich gewiß."

"De weet´t noch nich",röpt Korl, "un werd´T nich glöben,

Se is up unsen Kamp hüt mang de Röben."